عمر ایمپلنت دندان به چه عواملی بستگی دارد؟
عمر ایمپلنت دندان تحت تأثیر مجموعه ای از عوامل پزشکی و سبک زندگی قرار می گیرد. اگرچه ایمپلنت به طور میانگین می تواند بیش از ۲۰ سال یا حتی مادام العمر دوام داشته باشد، اما این ماندگاری تنها در صورت رعایت شرایط زیر امکان پذیر است:
-
کیفیت و برند ایمپلنت
استفاده از ایمپلنت های معتبر و دارای استاندارد جهانی، دوام بالاتری را تضمین می کند. برندهای معتبر معمولاً از تیتانیوم خالص یا آلیاژهای مقاوم استفاده می کنند که با بدن سازگارند. -
مهارت و تجربه دندانپزشک
جراحی دقیق و قرار دادن صحیح پایه ایمپلنت در استخوان فک، یکی از مهم ترین عوامل موفقیت و ماندگاری ایمپلنت است. - روش کاشت ایمپلنت
انتخاب روش مناسب کاشت، مثل ایمپلنت فوری یا ایمپلنت دیجیتال، می تواند بر ماندگاری و موفقیت درمان تأثیر بگذارد. این روش ها در صورت اجرای صحیح، به دلیل دقت بالا و کاهش آسیب به بافت، احتمال دوام بیشتر ایمپلنت را افزایش می دهند. -
بهداشت دهان و دندان
مسواک زدن، استفاده از نخ دندان و دهان شویه، و مراجعه منظم به دندانپزشک برای جرم گیری، از عفونت لثه و شکست ایمپلنت جلوگیری می کند. -
شرایط استخوان فک
تراکم و سلامت استخوان فک برای نگهداری طولانی مدت ایمپلنت ضروری است. در صورت تحلیل استخوان، نیاز به پیوند استخوان وجود دارد. -
سبک زندگی
پرهیز از سیگار کشیدن، کاهش مصرف الکل و داشتن رژیم غذایی سالم، به افزایش عمر ایمپلنت کمک می کند.

طول عمر ایمپلنت دندان چقدر است؟
به طور معمول، طول عمر ایمپلنت دندان بین ۱۰ تا ۲۵ سال است و در بسیاری از موارد حتی بیشتر هم دوام می آورد. این ماندگاری بستگی زیادی به کیفیت ایمپلنت، تکنیک جراحی، مهارت دندانپزشک و مراقبت های بیمار دارد. اگر ایمپلنت با رعایت اصول بهداشتی دهان و دندان و چکاپ های منظم همراه باشد، احتمال کارکرد موفق آن برای چند دهه وجود دارد.
در مواردی که فرد از ایمپلنت به خوبی مراقبت کند، حتی پس از گذشت ۲۵ سال هم همچنان سالم و کارآمد باقی می ماند. البته عواملی مثل بیماری لثه، دیابت کنترل نشده، یا فشار بیش ازحد روی دندان های ایمپلنت شده می تواند طول عمر آن را کاهش دهد.
عمر ایمپلنت دندان چند سال است؟
عمر ایمپلنت دندان معمولاً بین ۱۵ تا ۲۵ سال تخمین زده می شود، اما در شرایط ایده آل و با مراقبت های صحیح، این عدد می تواند به مادام العمر نیز برسد. تحقیقات نشان می دهد که بیش از ۹۰ درصد ایمپلنت ها پس از ۱۰ سال همچنان سالم و کارآمد باقی می مانند.
طول عمر دقیق ایمپلنت به عوامل متعددی مانند کیفیت ایمپلنت، محل قرارگیری، شرایط بهداشتی دهان و سلامت عمومی بیمار بستگی دارد. برخی بیماران ممکن است به دلیل مشکلات پزشکی خاص یا عدم رعایت بهداشت، طول عمر کمتری را تجربه کنند.
لطفا جهت رزرو نوبت در کلینیک ایمپلنتینو از طریق دکمه رو به رو اقدام کنید:
در نهایت، ایمپلنت دندان یکی از ماندگارترین گزینه های درمانی در دندانپزشکی محسوب می شود که با مراقبت مناسب می تواند جایگزینی دائمی برای دندان های طبیعی باشد.
چه عواملی باعث کاهش طول عمر ایمپلنت دندان می شوند؟
عوامل متعددی می توانند طول عمر ایمپلنت دندان را کاهش دهند و حتی باعث شکست درمان شوند، از جمله:
-
عدم رعایت بهداشت دهان و دندان
مسواک نزدن منظم، نخ دندان نکشیدن و عدم استفاده از دهان شویه می تواند باعث تجمع پلاک و التهاب لثه اطراف ایمپلنت شود. -
بیماری های لثه یا پری ایمپلنتایتیس
عفونت یا التهاب بافت اطراف ایمپلنت می تواند به تحلیل استخوان و لق شدن پایه ایمپلنت منجر شود. -
سیگار کشیدن
نیکوتین باعث کاهش جریان خون در لثه و کاهش سرعت ترمیم بافت می شود که احتمال شکست ایمپلنت را بالا می برد. -
فشار بیش ازحد روی ایمپلنت
دندان قروچه یا جویدن غذاهای بسیار سفت می تواند به مرور باعث شل شدن یا شکست تاج و پایه ایمپلنت شود. -
بیماری های سیستمیک
بیماری هایی مانند دیابت کنترل نشده، پوکی استخوان یا مشکلات ایمنی بدن ممکن است جوش خوردن کامل ایمپلنت با استخوان را مختل کنند.

چطور می توان طول عمر ایمپلنت دندان را افزایش داد؟
طول عمر ایمپلنت دندان تا حد زیادی به مراقبت های بعد از کاشت و رعایت بهداشت دهان بستگی دارد. با رعایت این نکات می توانید دوام و عملکرد آن را به حداکثر برسانید:
-
رعایت دقیق بهداشت دهان و دندان
مسواک زدن حداقل دو بار در روز با مسواک نرم و استفاده از خمیر دندان حاوی فلوراید ضروری است. نخ دندان مخصوص ایمپلنت و دهان شویه آنتی باکتریال می تواند از تجمع پلاک و باکتری ها جلوگیری کند و مانع بروز عفونت اطراف ایمپلنت شود. -
مراجعه منظم به دندانپزشک
هر ۶ ماه یک بار برای معاینه و جرم گیری حرفه ای به دندانپزشک مراجعه کنید تا مشکلات احتمالی در مراحل اولیه شناسایی و درمان شوند. -
پرهیز از مصرف سیگار و دخانیات
نیکوتین موجود در سیگار باعث کاهش خون رسانی به لثه و افزایش احتمال تحلیل استخوان می شود که می تواند طول عمر ایمپلنت را به شدت کاهش دهد. -
اجتناب از جویدن غذاهای بسیار سفت یا چسبنده
خوراکی هایی مثل یخ، آب نبات سفت یا آدامس های چسبنده می توانند فشار بیش ازحد به ایمپلنت وارد کنند و باعث شل شدن یا آسیب دیدن آن شوند. -
رعایت رژیم غذایی سالم و غنی از مواد مغذی
مصرف مواد غذایی سرشار از کلسیم، ویتامین D، فسفر و پروتئین به حفظ سلامت استخوان فک و استحکام ایمپلنت کمک زیادی می کند. -
کنترل بیماری های زمینه ای
بیماری هایی مانند دیابت، پوکی استخوان یا مشکلات لثه اگر کنترل نشوند، می توانند باعث کاهش طول عمر ایمپلنت شوند. درمان و مدیریت این بیماری ها نقش مهمی در موفقیت طولانی مدت ایمپلنت دارد. -
استفاده از گارد دندانی در صورت دندان قروچه
اگر در خواب یا حتی بیداری عادت به فشار دادن یا ساییدن دندان ها دارید، استفاده از محافظ دندانی (Night Guard) از آسیب به ایمپلنت جلوگیری می کند. -
انتخاب پزشک متخصص و ایمپلنت با کیفیت
استفاده از برندهای معتبر ایمپلنت و انجام جراحی توسط دندانپزشک متخصص جراحی فک و ایمپلنتولوژی، شانس موفقیت و ماندگاری ایمپلنت را به طور قابل توجهی افزایش می دهد. -
خودداری از استفاده نادرست از دندان ها
شکستن آجیل، باز کردن درب بطری یا جویدن ناخن با دندان می تواند به ایمپلنت و حتی دندان های طبیعی آسیب جدی وارد کند.
آیا پیوند استخوان باعث افزایش عمر ایمپلنت دندان می شود؟
بله، در بسیاری از موارد پیوند استخوان می تواند نقش مهمی در افزایش طول عمر ایمپلنت دندان داشته باشد. ایمپلنت برای موفقیت بلندمدت نیاز به استخوان فک قوی و با تراکم کافی دارد تا بتواند فشارهای ناشی از جویدن را تحمل کند. اگر استخوان فک به دلایل مختلف مانند تحلیل استخوان پس از کشیدن دندان، بیماری های لثه یا ضربه ضعیف شده باشد، پایه ایمپلنت به خوبی ثابت نمی ماند و احتمال لق شدن یا شکست آن بالا می رود.
پیوند استخوان با افزودن یا بازسازی بافت استخوانی، این مشکل را برطرف کرده و شرایط ایده آلی برای جوش خوردن ایمپلنت فراهم می کند. نتیجه این است که ایمپلنت در محیطی پایدارتر قرار می گیرد و دوام و ماندگاری آن افزایش پیدا می کند.

بعد از پایان عمر ایمپلنت چه باید کرد؟
هرچند ایمپلنت دندان از دوام بالایی برخوردار است، اما ممکن است پس از سال ها استفاده یا در اثر مشکلاتی مانند عفونت لثه، تحلیل استخوان یا شکستگی روکش و اباتمنت نیاز به تعویض پیدا کند. در چنین شرایطی، دندانپزشک ابتدا ایمپلنت قدیمی را بررسی می کند و در صورت لزوم آن را خارج می کند.
اگر استخوان فک هنوز استحکام کافی داشته باشد، می توان به سرعت ایمپلنت جدید را جایگزین کرد. اما اگر تحلیل استخوان رخ داده باشد، ابتدا پیوند استخوان انجام شده و پس از ترمیم بافت، ایمپلنت جدید کاشته می شود. در برخی موارد هم می توان از پروتزهای متحرک به عنوان جایگزین موقت استفاده کرد تا زمان کاشت مجدد ایمپلنت فرا برسد.