ایمپلنت دندان خلفی

ایمپلنت دندان خلفی چیست؟

ایمپلنت دندان خلفی نوعی پایه تیتانیومی است که به جای دندان های آسیاب از دست رفته در فک بالا یا پایین قرار داده می شود. این ایمپلنت دندان آسیاب جایگزین ریشه دندان شده و امکان نصب روکش را فراهم می کنند تا عملکرد جویدن و سلامت لثه و فک حفظ شود. ایمپلنت خلفی معمولاً به دلیل نیروهای جویدن شدید، باید از کیفیت و استحکام بالاتری برخوردار باشد.

دندان خلفی کجاست؟

دندان های خلفی به دندان هایی گفته می شود که در قسمت عقب دهان قرار دارند. این دندان ها شامل موارد زیر هستند:

• دندان های آسیای کوچک (پری مولر)
• دندان های آسیای بزرگ (مولر)
• دندان عقل (در صورت وجود)

وظیفه دندان های خلفی

این دندان ها نقش اصلی در جویدن و آسیاب کردن غذا را دارند. چون سطح آن ها پهن و بزرگ است، برای خرد کردن مواد غذایی بسیار مناسب اند.

ایمپلنت دندان خلفی چگونه کاشت می شود؟

کاشت ایمپلنت دندان خلفی طی چند مرحله انجام می شود: ابتدا استخوان فک ارزیابی شده و در صورت نیاز پیوند استخوان انجام می گردد. سپس پایه ایمپلنت در محل مورد نظر قرار می گیرد و پس از طی دوران جوش خوردن، روکش دندان روی آن نصب می شود. تمام این مراحل باید با رعایت اصول استریل و با دقت بالا صورت گیرد تا بهترین نتیجه حاصل شود.

آیا برای ایمپلنت دندان خلفی، پیوند استخوان لازم است؟

در بسیاری از موارد، به دلیل تحلیل استخوان در ناحیه دندان های خلفی (به ویژه فک بالا)، پیوند استخوان پیش از کاشت ایمپلنت ضرورت پیدا می کند. اگر حجم یا تراکم استخوان کافی نباشد، ایمپلنت نمی تواند استحکام لازم را پیدا کند و احتمال شکست درمان افزایش می یابد. با انجام سی تی اسکن و ارزیابی دقیق، دندانپزشک بهترین تصمیم را درباره نیاز به پیوند استخوان خواهد گرفت.

Advertisements

بهترین لبخند ، لبخند شماست...

لطفا جهت رزرو نوبت در  کلینیک ایمپلنتینو از طریق دکمه رو به رو اقدام کنید:

ارتباط با ما

بهترین سن برای کاشت ایمپلنت دندان خلفی

بهترین سن برای کاشت ایمپلنت دندان خلفی معمولاً بعد از پایان رشد استخوان فک است. رشد استخوان فک معمولاً تا حدود ۱۸ تا ۲۰ سالگی کامل می شود. در این سن، استخوان به پایداری لازم رسیده و امکان کاشت ایمپلنت خلفی با موفقیت بالاتر وجود دارد. نکات مهم درباره سن مناسب کاشت ایمپلنت خلفی:

• قبل از ۱۸ سالگی:
  کاشت ایمپلنت دندان خلفی در افراد زیر ۱۸ سال معمولاً توصیه نمی شود، زیرا ممکن است رشد فک هنوز کامل نشده باشد و ایمپلنت در آینده جابجا شود یا مشکلات زیبایی و عملکردی ایجاد شود.
• سنین بزرگسالی:
  پس از کامل شدن رشد فک (معمولاً از ۱۸ سال به بالا)، محدودیت سنی خاصی برای کاشت ایمپلنت وجود ندارد. حتی افراد مسن نیز می توانند ایمپلنت بگذارند، به شرطی که استخوان فک کافی و سلامت عمومی مناسب داشته باشند.
• شرایط خاص:
  در برخی نوجوانان که رشد فک زودتر کامل می شود (مثلاً دختران ۱۶-۱۷ ساله)، با تشخیص متخصص امکان کاشت ایمپلنت وجود دارد، اما نیاز به بررسی دقیق دارد.

بهترین سن برای کاشت ایمپلنت دندان خلفی معمولاً بعد از ۱۸ سالگی و زمانی است که رشد استخوان فک به طور کامل به پایان رسیده باشد. البته سلامت عمومی، وضعیت استخوان فک و نظر متخصص ایمپلنت همیشه تعیین کننده اصلی است.

مزایای کاشت ایمپلنت خلفی

کاشت ایمپلنت خلفی مزایای متعددی دارد؛ از جمله بازگشت کامل قدرت جویدن، جلوگیری از تحلیل استخوان فک، ممانعت از حرکت دندان های مجاور، افزایش زیبایی لبخند و حفظ سلامت کلی دهان. همچنین برخلاف پروتزهای متحرک، ایمپلنت حس و عملکردی بسیار نزدیک به دندان طبیعی ایجاد می کند و نیاز به مراقبت خاصی ندارد. در ادامه مهمترین مزایای ایمپلنت های خلفی آورده شده است:

• افزایش قدرت جویدن:
  ایمپلنت خلفی جایگزین دندان های آسیا می شود که نقش اصلی در خرد کردن و آسیاب کردن غذا دارند. این کار باعث بازگشت کامل قدرت جویدن و راحتی در خوردن انواع غذاها می شود.
• پیشگیری از تحلیل استخوان:
  کاشت ایمپلنت خلفی، فشار جویدن را به استخوان فک منتقل می کند و از تحلیل رفتن استخوان در ناحیه دندان های عقب جلوگیری می کند.
• حفظ ساختار صورت و فک:
  جلوگیری از افتادگی گونه و تغییر فرم صورت که معمولاً به دنبال از دست دادن دندان های خلفی ایجاد می شود.
• ثبات بیشتر پروتزها:
  در صورت استفاده از پروتز پارسیل یا دست دندان کامل، وجود ایمپلنت در ناحیه خلفی باعث افزایش ثبات و راحتی پروتز می شود.
• افزایش سلامت دندان های مجاور:
  ایمپلنت خلفی مانع حرکت و جابجایی دندان های کناری می شود و از بروز نامرتبی دندان ها جلوگیری می کند.
• افزایش طول عمر و ماندگاری درمان:
  ایمپلنت های خلفی، به ویژه اگر به درستی مراقبت شوند، ماندگاری بسیار بالایی دارند و جایگزین مناسبی برای دندان های طبیعی هستند.

در مجموع، مزایای کاشت ایمپلنت خلفی شامل بازگشت قدرت جویدن، پیشگیری از تحلیل استخوان، حفظ ساختار فک و صورت، افزایش ثبات پروتزها، سلامت بیشتر دندان های مجاور و دوام بالا می شود. این عوامل باعث می شود ایمپلنت خلفی یک انتخاب مناسب و مطمئن برای جایگزینی دندان های آسیا باشد.

ایمپلنت خلفی در چه شرایطی برای افراد امکان پذیر است؟

ایمپلنت خلفی در بیشتر افراد بالغ قابل انجام است؛ اما برای موفقیت و دوام این درمان، باید برخی شرایط مهم رعایت شود. در ادامه، مهمترین شرایط لازم برای امکان پذیری کاشت ایمپلنت خلفی را می بینید:

• کامل بودن رشد استخوان فک:
  فرد باید به سن بلوغ رسیده و رشد استخوان فک کاملاً تمام شده باشد (معمولاً بالای ۱۸ سال).
• سلامت عمومی مناسب:
  افراد باید از نظر بیماری های سیستمیک مثل دیابت کنترل نشده، مشکلات قلبی حاد، اختلالات ایمنی یا سرطان تحت درمان، در وضعیت پایداری باشند.
• سلامت لثه و بافت های دهان:
  عدم وجود عفونت فعال، بیماری لثه پیشرفته یا پوسیدگی شدید در ناحیه مورد نظر.
• داشتن استخوان کافی در محل ایمپلنت:
  ضخامت و تراکم استخوان فک باید برای قرارگیری پایه ایمپلنت مناسب باشد. در صورت کافی نبودن استخوان، پیوند استخوان یا لیفت سینوس لازم است.
• عدم مصرف سیگار یا مصرف محدود:
  سیگار کشیدن ریسک شکست ایمپلنت را بالا می برد. ترک یا کاهش مصرف سیگار قبل و بعد از جراحی توصیه می شود.
• رعایت بهداشت دهان و دندان:
  تعهد بیمار به رعایت کامل بهداشت دهان، مسواک زدن منظم و استفاده از نخ دندان اهمیت زیادی دارد.
• عدم مصرف برخی داروها:
  مصرف برخی داروها مثل بیس فسفونات ها یا داروهای ضد انعقاد باید با نظر پزشک بررسی شود.

ایمپلنت خلفی زمانی برای افراد امکان پذیر است که سن، سلامت عمومی و دهانی مناسب، استخوان کافی و انگیزه برای رعایت بهداشت داشته باشند. ارزیابی تخصصی قبل از درمان الزامی است تا بهترین تصمیم برای هر فرد اتخاذ شود.

تفاوت  ایمپلنت های قدامی با خلفی

ایمپلنت های قدامی (دندان های جلویی) و خلفی (دندان های آسیاب) در چند مورد اساسی تفاوت دارند؛ از جمله نوع و اندازه ایمپلنت، روش کاشت و میزان فشار جویدن که به هر ناحیه وارد می شود. ایمپلنت های خلفی معمولاً باید تحمل نیروی بیشتری را داشته باشند و از نظر قطر و استحکام با ایمپلنت های قدامی متفاوت اند. همچنین از نظر زیبایی شناسی، حساسیت ایمپلنت های قدامی بسیار بالاتر است.

در اینجا جدول مقایسه ای برای تفاوت ایمپلنت های قدامی و خلفی را به صورت منظم و قابل کپی ارائه می دهم: